Milonga Amor Porteña

Gdy schodzisz do piwnicy Pubu Salonik, zostawiasz za sobą cały swój świat: pracę, troski, problemy. Tutaj, w ceglanym brzuchu dawnych zabudowań dworca, gdzie kiedyś celnicy liczyli towary, dziś liczy się tylko oddech dwojga ludzi. To tu zaczyna się prawdziwa opowieść, gdy milknie ostatnia nuta, wtedy słychać, jak dwa serca próbują bić w tym samym rytmie. Stukot obcasów na kamiennych płytach to nie taniec, to wyznanie. Uchwycone cabaceo i słowa: „jestem”, „czekam”, „prowadź” - już są niepotrzebne. W uścisku abrazo czas się zatrzymuje. Nie ma przeszłości, nie ma jutra – jest tylko ten moment, gdy ciało przy ciele odnajduje drogę w półmroku. Kobieta prowadzi mężczyznę, mężczyzna prowadzi kobietę, a tak naprawdę prowadzi ich coś większego – tęsknota, której nie da się opisać. Do Pubu Salonik nie przychodzi się tańczyć. Przychodzi się modlić. Szukać prawdy, która ukrywa się między krokami. Zapomnienia, które rodzi się w ciszy. I muzyki, która gra najgłośniej, gdy przestaje grać. Bo tango to nie taniec to modlitwa.

Zapraszam w poniedziałek do Pubu Salonik – na milongę, gdzie czas zwalnia, a ciała zaczynają mówić. Muzykę gram mieszaną, z przewagą tradycji. Ci, którzy już tańczyli przy moich nutach, wiedzą: nie ma u mnie słabych tand – są tylko takie, po których chce się tańczyć dalej.

Przyjdź. Tu nie trzeba słów. Wystarczy tylko spojrzenie... :)

Pub Salonik Ul. Braniborska 2 (piwnica budynku Polskiego Związku Głuchych, ale wejście, a właściwie wjazd przez bramę w murze od strony Domaru). Wrocław G. 19:30 ‐ 22:00 Poziom: open level Cena: zakup płynu u barmana i nie chodzi tu o płyn do szyb...;). Muzyka: mieszana z przewaga tradycji. Parkiet: płytki ceramiczne,

Parking: darmowy, pod samym Pubem, tylko trzeba wjechać przez bramę w murze na teren posesji (oczywiście od strony Domaru). No i nie ma już szlabanu na wjeździe. Chyba jakiś wkurzony Tanguero staranował bo nie wiedział jak go otworzyć przy wyjeździe ;).

Zapraszam